Yapay zeka görselleştirmeleri nasıl düzenlenir? Render’ı yapay zeka ile nasıl düzelteceğinizi görün
Bir yapay zeka görselleştirmesini en iyi “Düzenle” sekmesinde, küçük adımlarla düzenlersiniz: görselin bir bölümünü seçer, bu seçimin yanına kısa bir talimat yazarsınız; belirli bir mobilyayı değiştiriyorsanız onun temiz bir fotoğrafını referans nesne olarak eklersiniz. Genel alanı günün saati veya ışık gibi tüm kareyi etkileyen değişikliklere bırakın, santimetreyle ölçülebilen her şeyi ise SketchUp’ta düzeltin. Yazının devamında, yapay zekanın istediğinizi yapması için talimatları nasıl düzenleyeceğinizi, kamera açısının ve 2x2 ızgaranın nasıl çalıştığını ve düzenlemenin sınırlarının nerede olduğunu gösteriyorum.
İçindekiler
- Yapay zeka görselleştirmesini düzenlerken neyi, SketchUp’ta neyi düzeltmeli?
- “Düzenle” sekmesi ile “Oluştur” sekmesi arasındaki fark nedir?
- Değişikliği ne zaman genel alana yazmalı, ne zaman bir alan seçmeli?
- Talimatları yapay zeka karıştırmasın diye nasıl düzenlemeli?
- Düzenleme için hangi referans fotoğrafını yüklemeli?
- Tek bir düzenlemeye kaç değişiklik sığar?
- Düzenleme tutmazsa ne yapmalı?
- Hazır bir görselleştirmede kamera açısı nasıl değiştirilir?
- 2x2 ızgara: tek bir görselleştirmeden dört kare nasıl elde edilir?
- Yapay zeka görselleştirmesini düzenlemeden önce kontrol listesi
Yapay zeka görselleştirmesini düzenlerken neyi, SketchUp’ta neyi düzeltmeli?
Herhangi bir şey seçmeden önce kendinize tek bir soru sorun: değişiklik görünümle mi, ölçülerle mi ilgili? Değişikliği nerede yapacağınız bu sorunun cevabına bağlıdır.
Yapay zeka modelleri olasılıksaldır. Aynı işlemi on kez tekrarlarsanız birbirinden biraz farklı on sonuç alırsınız ve kabaca her on oluşturmadan biri yönergeleri yanlış anlar. Bu yüzden en çok emeği şu sekmeye verdik: “Düzenle”. Size kusursuz bir ilk oluşturma vaat etmek yerine hızlı düzeltmeler için araçlar sunduk. Farklı bir duvar rengi, yeni bir lamba, masada daha az dekorasyon ya da bulutlu bir öğleden sonra yerine altın saat: bunlar, modele geri dönmeden orada bir dakikadan kısa sürede yapacağınız değişikliklerdir.
Ancak hassasiyet CAD programlarının işidir. “Kanepeyi 10 cm kaydır”, “60x90 karo ekle ve 90 derece döndür” veya “pencereyi yarım metre genişlet” gibi komutlar SketchUp’ın ya da güçlü yanı doğruluk olan başka bir programın işidir. Bunları Raya’da da deneyebilirsiniz, ancak santimetresi santimetresine doğru bir sonuç beklemeyin. Modeldeki bir düzeltme birkaç dakikanızı alır ve sıfır kredi tutar, yeniden oluşturduğunuzda ise yapay zeka net bir bilgi alır.
Aşağıdaki tablo, değişikliği nerede yapacağınıza hızlıca karar vermenize yardımcı olur:
Değişiklik türü | Nerede yapılmalı? | Neden? |
|---|---|---|
Ölçüler, mobilyaların yerini değiştirme, karoların düzeni ve boyutu | SketchUp veya başka bir 3D ya da CAD programı | Santimetre hassasiyeti |
Tüm iç mekanın kaplamaları, aynı anda bir düzine malzeme | SketchUp, ardından “Oluştur” sekmesi | 3D modelde bir yüzeye atanmış malzemeyi Raya aslına uygun şekilde yansıtır |
Aynı iç mekanın aynı atmosferdeki başka görünümleri | Raya, “Stili eşleştir” özelliğiyle “Oluştur” sekmesi | Bu özellik yalnızca “Oluştur” sekmesinde çalışır |
Duvar rengi, mobilya değiştirme, nesne kaldırma veya ekleme | Raya, alan seçimiyle “Düzenle” sekmesi | Değişiklik yalnızca belirtilen yeri kapsar |
Günün saati, ışık, hava durumu | Raya, “Düzenle” sekmesi, “Neyi değiştirmek istiyorsunuz?” alanı | Değişiklik tüm kareyi etkiler |
Yeni bir çekim, yakın plan, sosyal medya için kompozisyon | Raya, “Düzenle” sekmesi, “Kamera açısı” veya “2x2 ızgara” özelliği | Raya, hazır görselleştirmeye dayanarak yeni kareler oluşturur |
Daha önce SketchUp’ta modeli yapay zeka görselleştirmelerine hazırlama rehberimizi okuduysanız, kuralı zaten biliyorsunuz: modelde birkaç dakikada düzeltebileceğiniz her şeyi modelde düzeltin. Düzenlemede buna ikinci bir kural eklenir: görünümü Raya’da, ölçüleri modelde düzeltin.
“Düzenle” sekmesi ile “Oluştur” sekmesi arasındaki fark nedir?
Hangi düzeltmelerin Raya’da kalacağını artık bildiğinize göre, bunları doğru sekmede yaptığınızdan emin olun. Basit gibi görünüyor, ancak bu hata düzenli olarak tekrarlanıyor.
Ekranın üstündeki “Oluştur” sekmesi eskizden, 3D model görünümünden veya fotoğraftan görselleştirme oluşturmak için kullanılır. Girdinin geometrisini okur ve üzerine fotogerçekçilik, yani malzemeler, ışık ve çevre ekler. “Düzenle” sekmesi ise hazır bir görselleştirme üzerinde çalışır, stilini korur ve yalnızca gösterdiğiniz yeri değiştirir. Düzenleme tam teşekküllü bir oluşturmadır, bu yüzden maliyeti de aynıdır: 2K’da 2 kredi veya 4K’da 4 kredi.
Hazır bir görselleştirmeyi “Oluştur” sekmesine yükleyip “kanepeyi pembe yap” yazarsanız ne olur? Kanepe değişebilir, görselin geri kalanı da aynı kalabilir. Ancak yapay zeka bu arada ışığı veya dekorasyonları da farklı yorumlayabilir, çünkü bu sekme düzeltmeler için yapılmadı ve sonucu tahmin etmek zordur. Hata ters yönde de yapılır. “Düzenle” sekmesine yüklenen ham bir SketchUp görünümü viewport stilinde kalır, çünkü düzenleme girdinin stilini korur.
Dikkat! “Düzenle” sekmesinin altındaki düğmenin adı da “Görselleştirme oluştur”. Görsele ne olacağını ekranın üstünde seçili olan sekme belirler.
Değişikliği ne zaman genel alana yazmalı, ne zaman bir alan seçmeli?
Artık doğru sekmedesiniz, o halde sağdaki panele bakın. Talimatı üç yere yazabilirsiniz ve her birinin ayrı bir amacı vardır:
“Neyi değiştirmek istiyorsunuz?” alanı - tüm kare için talimat,
“Alan seç” özelliği - görselde kırmızı bir çerçeve ve yalnızca o noktadaki değişikliğin açıklaması,
“Referans nesneler” özelliği - nesnenin fotoğrafı, görseldeki çerçevesi ve kısa bir açıklama.
Genel alan, tüm görseli etkileyen değişiklikleri, yani günün saatini, ışığı veya hava durumunu üstlenir. “Sandalyeyi kaldır” gibi basit bir komut da karede tek bir sandalye olduğu sürece orada işe yarar. Altı sandalye ve görünen üç duvar olduğunda ise yapay zeka hangisini kastettiğinizi tahmin etmek zorunda kalır. En iyi sonucu, değişecek yeri hassas biçimde seçip talimatı doğrudan seçimin yanına yazdığınızda alırsınız.
Alan 500 karaktere kadar metin kabul eder, ancak en iyi sonucu kısa ve net talimatlar verir; pratikte 150-200 karaktere kadar: “günün saatini sabahtan altın saate çevir”, “duvarı tuğla rengine boya”, “ayaklı lambayı kaldır”.
Ne kadar büyük bir alan seçmeli?
Çerçeveyi payı bol çizin. Modelin neyi değiştirdiğini gerçekten anlaması için seçimde çevreden biraz görmesi gerekir: koltuk neyin üzerinde duruyor, kanepe nerede bitiyor, ışık hangi taraftan geliyor. Nesnenin konturuna tam oturan bir çerçeve bu bağlamı keser.
Çerçevenin boyutunu yalnızca bir öneri olarak görün. Eklenen kişi veya mobilya çoğu zaman dikdörtgenden küçük ya da büyük çıkar, çünkü Raya nesnenin ölçeğini sahnenin perspektifine kendisi uydurur. Aşağıdaki örneğe bakın. Turuncu çerçeve neredeyse pencereye kadar uzanıyor, ancak referanstaki koltuk doğal ölçeğinde eklendi.
Talimatları yapay zeka karıştırmasın diye nasıl düzenlemeli?
Talimatlar için üç ayrı yer olması rahatlık sağlar, ama aynı zamanda bir tuzaktır. Düzenlemelerde en sık gördüğüm hata, tek bir değişikliği tüm panele dağıtmak: açıklama bir yerde, seçim başka bir yerde, referanstan söz edilmesi ise üçüncü bir yerde.
Görselleştirmenin çıktısını bir rötuşçuya verdiğinizi düşünün. Koltuğu kırmızı keçeli kalemle daire içine alıp yanına “yeşil kadife” yazıyorsunuz. Lambaya katalogdan bir fotoğrafı ataşla tutturup altına “mevcut lamba yerine bu lamba” notunu düşüyorsunuz. Sayfanın üstüne de tüm görsel hakkında tek bir cümle yazıyorsunuz: “daha sıcak, akşam ışığı”. Rötuşçu neyi, nerede değiştireceğini hemen anlar. Raya’daki düzenleme paneli de aynı şekilde çalışır. “Neyi değiştirmek istiyorsunuz?” alanı sayfanın üstündeki nottur, seçim keçeli kalemle çizilmiş ve yanına not düşülmüş dairedir, referans nesne ise belirli bir yere tutturulmuş fotoğraftır.
Şimdi aynı rötuşçu öyle bir sayfa alıyor ki koltuğun etrafındaki dairenin yanında yalnızca “burası” yazıyor, lambanın fotoğrafı nereye ait olduğu belirtilmeden öylece duruyor, sayfanın üstüne de biri “ikinci fotoğraftaki lambayı masanın üstüne koy ve koltuğu yeşil yap” yazmış. Bu çözülebilir, ama hata yapmak çok kolaydır. Yapay zekanın da tam olarak aynı sorunu var.
Bu yüzden şu hiyerarşiye bağlı kalın: önce tüm kare, sonra alan, sonra nesne. Her talimatı bir kez ve kendi seviyesinde yazarsınız. Lambanın fotoğrafı, turuncu çerçevesi ve “masanın üstünde sarkıt lamba” açıklaması “Referans nesneler” özelliğinde aynı satırda yer alır; genel alanda ise lambadan tek kelime bile söz etmezsiniz.
Birbiriyle çelişen talimatlara da dikkat edin. Genel alana “beyaz duvarlar”, duvarlardan birinin seçiminin yanına ise “lacivert duvar” yazarsanız model iki çelişkili komut alır ve hangisinin daha önemli olduğuna kendisi karar vermek zorunda kalır. Tekrarlar da benzer bir zarar verir, çünkü aynı değişikliğin iki yerde anlatılması modelin görevi anlamasını zorlaştırır.
Tek turda on değişiklik neden işe yaramaz?
Bir an rötuşçumuza dönelim. Bu kez on daire ve on not bulunan bir sayfa alıyor: yeni kanepe, farklı lamba, yeşil duvar, meşe parke, köşede bitkiler, şifonyerin üstünde tablolar, keten perdeler ve birkaç küçük ayrıntı daha. Bir şeyler mutlaka gözünden kaçar; yapay zeka ise böyle bir durumda ne demek istediğinizi size sormaz. Değişikliklerin bir kısmı uygulanır, bir kısmı yolda kaybolur, bazıları da her birini doğru tarif etseniz bile yanlış yere düşer.
Bu yüzden tek bir düzenleme turunda en iyi sonucu şu verir: iki, üç değişiklik. Yukarıdaki örneğe de bu kadarı sığdı: referanstaki sandalye, kaldırılan dolaplar ve yeşil duvar. Müşteri uzun bir yorum listesi gönderdiğinde listeyi önem sırasına koyun. İç mekanın algısını en çok etkileyen değişikliklerle başlayın, sonucu kontrol edin ve ayrıntılarla ancak bir sonraki turda ilgilenin.
Ancak her yeni tur, aynı görselin yeniden işlenmesi demektir. Bir görselleştirmenin kalite kaybı olmadan bu turlardan kaçını kaldırabileceğini aşağıda açıklıyorum.
“Gerisini değiştirmeden bırak” diye eklemeli misiniz?
Gerek yok. Pek çok kişi talimatını “bunun dışında hiçbir şeyi değiştirme”, “gerisini olduğu gibi bırak” ya da “make no mistakes” gibi bir cümleyle bitiriyor. Görselin geri kalanının korunması Raya tarafında zaten ayarlı, bu yüzden böyle bir ek hiçbir şey katmaz, üstelik modelin asıl değişikliği okumasını zorlaştırır.
Yapay zeka seçimin dışında bir şeyi değiştirdiyse düzenlemeyi bir kez daha oluşturmanız yeterli. Yeni bir deneme, yeni yasaklar eklemekten daha iyi sonuç verir.
Düzenleme için hangi referans fotoğrafını yüklemeli?
Referansın paneldeki yeri belli olduğuna göre geriye fotoğrafta ne olması gerektiği sorusu kalıyor. “Referans nesneler” özelliği basit bir mantıkla çalışır: istediğinizi tarif etmek yerine yapay zekaya gösterirsiniz. Bunun işe yaraması için referans yalnızca nesnenin kendisini göstermelidir. En iyi sonucu açık renkli, düz bir arka plan üzerinde çekilmiş, mobilya karenin büyük bölümünü dolduracak şekilde kırpılmış net bir ürün fotoğrafı verir.
Fiyatı, açıklaması, farklı açılardan birkaç küçük resmi ve “Sepete ekle” düğmesiyle birlikte bir internet mağazasının ekran görüntüsü şeklinde referanslar gördüm. Seçilen lambanın yanında iki koltuk ve bir kitaplığın da durduğu dekorasyon fotoğrafları da oluyor. Yapay zeka bu öğelerden hangisini eklemek istediğinizi nereden bilsin? Fotoğrafı yüklemeden önce yalnızca nesneyi kapsayacak şekilde kırpın. Birkaç saniyenizi alır.
Referans nesnenin çerçevesi zorunlu değildir ve düzenleme onsuz da çalışır. Yine de yer işaretlendiğinde sonuç daha güvenilir olur, bu yüzden çerçeveyi her seferinde eklemekte fayda var.
İyi örnek
Kötü örnekKatalogdaki ürün adı neden işe yaramaz?
“Buraya paradyz ravero wine sırlı rektifiyeli mat porselen karo 60x60 koy” talimatı hassas görünür, ancak Raya piyasadaki tüm ürünleri tanımaz ve bu karonun neye benzediğini bilmez. Örneğin “kırmızı büyük ebatlı porselen karo” gibi genel bir şey yazmak, en iyisi de malzemenin göründüğü kaliteli bir fotoğraf eklemek daha iyidir. Karonun boyutunu zaten modelde daha güvenilir şekilde ayarlarsınız.
Tek bir düzenlemeye kaç değişiklik sığar?
İyi hazırlanmış bir referans ve düzgün işaretlenmiş bir yer işin yarısıdır. Diğer yarısı makul sayıda değişikliktir, çünkü yapay zekanın yeteneklerini abartmak en kolay burada olur.
Açıkça söyleyeyim: Raya bir CAD programı değildir. Beş referans yükler, dört seçim çizer ve üstüne bir de genel talimat yazarsanız, her talimatı olabildiğince iyi ifade etseniz bile her şeyin iyi çıkacağını beklemeyin. Tek bir işlemdeki görev sayısı arttıkça birinin atlanma ya da kendine göre yorumlanma ihtimali de artar.
Aynısı, birinin zemine, tezgâhlara, dolap kapaklarına, duvarlara, tavana veya perdelere tam olarak atanmış bir düzine malzemelik bir liste yazdığı düzenlemeler için de geçerlidir. Bu tür değişiklikler CAD programında yapılır, çünkü orada malzemeyi belirli bir yüzeye bir kez atarsınız ve şansa güvenmek zorunda kalmazsınız. Raya’da projenin baştan sona yeniden kurgulanması yerine daha küçük, hedefli düzeltmeler daha iyi sonuç verir.
Açıkça dile getirdiğimiz bir sınırlama daha var: üretken sıkıştırma. Aynı görselin her yeni işlenişi kalitesini biraz düşürür. Yapay zeka modellerinin her yeni sürümüyle bu etki azalıyor ve bugün tek bir görsel üzerinde art arda üç düzenleme güvenlidir. Daha uzun bir seride teknolojinin sınırlarını kabul etmeniz gerekir, bu yüzden düzeltmeleri planlamakta fayda var. Müşterinin yorumlarını toplayın ve üç ayrı düzenleme yerine üç değişiklik içeren tek bir düzenlemede uygulayın. 4 kredilik 4K büyütmeyi en sona, müşteri sürümü onayladığı ana bırakabilirsiniz.
Düzenleme tutmazsa ne yapmalı?
Bazen iyi hazırlanmış bir düzenleme bile ilk seferde tutmaz. O zaman ne yapmalı?
En basit adımla başlayın ve düzenlemeyi yeniden oluşturun, gerekirse iki ya da üç kez daha. Yapay zeka bazen yanılır ve aynı talimatla yapılan yeni bir deneme çoğu zaman yeterlidir.
Bu da işe yaramazsa stratejinizi değiştirin: nesneyi kaldırın ve baştan ekleyin. Bunu en iyi, etrafında üç sandalye olması gereken yuvarlak bir masa örneği gösterir. Yapay zeka modelleri eğitim sırasında dört sandalyeli yuvarlak masaları çok daha sık gördü, bu yüzden “dört sandalyeyi üç sandalyeyle değiştir” komutu dört sandalyeyle geri dönebilir. Model, böyle bir masanın etrafında yalnızca üç sandalye olabileceğini bilmiyor.
Neyse ki bunun bir yolu var. Önce tüm sandalyeleri kaldırın, sonra iki tane ekleyin, bir sonraki düzenlemede de bir tane daha. Görevi adımlara bölmek modelin ne istediğinizi anlamasını sağlar ve üç düzenleme güvenli sınırın içinde kalır. Büyük bir mobilyayı küçüğüyle değiştirirken de aynı şekilde ilerleyebilirsiniz: önce kanepeyi kaldırın, ancak ondan sonra boşalan yere bir koltuk yerleştirin.
Yine de bunun bir tariften çok bir sezgi meselesi olduğunu unutmayın. Modelin ne zaman böyle bir bölmeye ihtiyaç duyduğunu, ne zaman hemen başa çıkacağını tam olarak tarif etmek zordur. İyi bir işaret tekrardır. Art arda birkaç deneme aynı hatayla sonuçlanıyorsa model büyük olasılıkla eğitimde en sık gördüğü şeye bağlı kalıyordur ve görevi adımlara bölmek en çok o zaman anlam kazanır.
Hazır bir görselleştirmede kamera açısı nasıl değiştirilir?
Şimdiye kadar karede olanları değiştirdiniz. “Kamera açısı” özelliği ise karenin kendisini değiştirir. Altı hazır ayar arasından seçim yapabilirsiniz: “Alttan”, “Üstten”, “Soldan”, “Sağdan”, “Detay” ve “Uzaklaştır”. Her biri hazır görselleştirmeye dayanarak yeni bir çekim oluşturur ve normal bir oluşturma kadar, yani 2K’da 2 kredi tutar.
Düzenlemede Raya yalnızca görsel üzerinde çalışır ve odanın diğer tarafındaki mobilyalarınızı göremez. Görselleştirmede olmayan her şeyi kendisi tamamlamak zorundadır ve kamerayı ne kadar çok döndürürseniz o kadar çok şey tamamlar. Karenin kenarının hemen dışında duran bir dolap “Soldan” çekiminde projedekinden farklı çıkabilir, “Uzaklaştır” ise odanın yapay zekanın hiç görmediği bir bölümünü sıfırdan kurar. Bu çekimlere hoşgörüyle yaklaşın ve birkaç kez oluşturun. Odanın diğer tarafından projeye uygun bir görünüme ihtiyacınız olduğunda SketchUp’ta yeni bir sahne ayarlayın.
“Detay” neyi gösterir?
Raya yakın plan için karedeki en ilgi çekici nesneyi seçer ve bunu tahmin etmek kolaydır: genellikle kompozisyonun merkezinde duran ve hemen göze çarpan öğedir. Askılık karenin ortasında duruyorsa askılığın yakın planını alırsınız. Askılık kenara kaymışsa ve merkezde çoğunlukla ışık anahtarlı bir duvar görünüyorsa detayın anahtarı göstermesine şaşırmayın.
Bu yüzden “Detay” ayarına tıklamadan önce görselleştirmeye bakın ve neyin göze çarptığını değerlendirin. Bu, istediğiniz nesne değilse hazır ayarı “Neyi değiştirmek istiyorsunuz?” alanındaki bir talimatla birleştirin. “Detay” ayarını seçip örneğin “pufa yakın plan” yazın; Raya kadrajı belirttiğiniz nesneye yöneltir.
2x2 ızgara: tek bir görselleştirmeden dört kare nasıl elde edilir?
“Kamera açısı” tek bir yeni çekim verir. Aynı anda birkaç tane istiyorsanız şu özelliği kullanın: “2x2 ızgara”. Görselleştirmenizden dört farklı kare oluşturur ve bunları sade bir kompozisyonda bir araya getirir. Tamamı dört parçaya bölünmüş tek bir 2K görsel olduğu için 2 kredi tutar. Anahtarı açtıktan sonra yönü seçersiniz: yatay 16:9 ya da Stories ve Reels için hemen uygun olan dikey 9:16.
Yapay zeka iyi görünen kareleri seçer. Aşağıdaki örneğe bakın. Tek bir oturma odası görselleştirmesinden yukarıdan bir görünüm, tablolu duvarın önünde sarı elbiseli bir kadının yer aldığı bir çekim, sehpanın üstündeki lambaya yakın plan ve tüm odanın daha geniş bir planı çıktı. Kadın iki kareye girdi, çünkü bu sahnenin en güçlü noktası o. Bütün, bir fotoğraf çekiminden alınmış gibi görünmüyor mu?
Izgarayla çalışırken iki şeyi unutmayın. Izgara açıkken diğer düzenleme özellikleri griye döner ve kullanılamaz, bu yüzden önce görselleştirmeyi düzeltin, ızgarayı en sona bırakın. Ayrıca her kare, görselin tamamının yarı genişliğinde ve yarı yüksekliğindedir; bu yüzden ızgara en iyi hazır bir Instagram kompozisyonu ya da sunum paftası olarak işe yarar. Karelerden birini tam kalitede ayrı olarak istiyorsanız benzer bir çekimi “Kamera açısı” özelliğiyle elde etmeyi deneyin.
Yapay zeka görselleştirmesini düzenlemeden önce kontrol listesi
Düzenleme uzun bir kural listesi gibi görünüyor, ama pratikte birkaç alışkanlığa indirgenir. “Düzenle” sekmesinde “Görselleştirme oluştur” düğmesine tıklamadan önce şunları kontrol edin:
değişiklik görünümle ilgili, ölçüleri ve yerleşimi ise modelde düzelttiniz,
“Oluştur” sekmesinde değil, “Düzenle” sekmesinde çalışıyorsunuz,
“Neyi değiştirmek istiyorsunuz?” alanı yalnızca tüm kareyi etkileyen değişiklikleri anlatıyor,
değişecek her yerin payı bol çizilmiş kendi çerçevesi var,
tek bir değişikliğin fotoğrafı, çerçevesi ve açıklaması aynı satırda,
hiçbir talimat kendini tekrarlamıyor ya da bir başkasıyla çelişmiyor,
“gerisini değiştirmeden bırak” diye eklemiyorsunuz,
referans yalnızca nesneyi gösteriyor, net ve kırpılmış,
malzemeyi katalog adı yerine özellikleriyle ya da bir fotoğrafla tarif ediyorsunuz,
değişiklik sayısı bir düzine değil birkaç tane ve görsel art arda üç düzenlemeden geçmemiş,
“Detay” ayarına tıklamadan önce karede neyin dikkat çektiğini görüyorsunuz,
2x2 ızgarayı en sona bırakıyorsunuz.
Umarım bu rehberden sonra yapay zeka görselleştirmelerini düzenlemek sizin için piyango olmaktan çıkar ve her düzeltme istediğiniz yere isabet eder. İyi tanıdığınız bir görselleştirmede tek bir değişiklikle başlayın: payı bol bir alan seçin, kısa bir talimat yazın ve sonucu orijinalle karşılaştırın.
Henüz düzeltecek bir görselleştirmeniz yoksa ilk oluşturmanızla başlayın. Yeni hesaba kart bilgisi istenmeden 14 gün geçerli 20 ücretsiz kredi tanımlanır, bu da 2K’da yaklaşık 10 görselleştirme ya da deneme için birkaç görselleştirme ve düzenleme demektir. Görünümü hazırlarken SketchUp’tan dışa aktarma rehberimizi izleyin, geri kalanını ise “Düzenle” sekmesinde tamamlayın.
